Dwie malarki, jeden temat i dwa różne światy. „Spotkania ulotne” w Koszalinie

W CK105 w Koszalinie spotykają się dwa malarskie spojrzenia na kobiecą postać. Wystawa „Spotkania ulotne” prowadzi od skupionych portretów Katarzyny Kołtan do pełnych koloru i dekoracyjnego blasku obrazów Doroty Popowicz-Majewskiej.

• „Spotkania ulotne” pokazują, jak różnie można opowiadać o kobiecie
• Katarzyna Kołtan buduje portret z ciszy i skupienia
• Dorota Popowicz-Majewska splata ikonę z secesyjnym blaskiem

„Spotkania ulotne” pokazują, jak różnie można opowiadać o kobiecie

Obie artystki pracują w duchu malarstwa figuratywnego, ale nie korzystają z jednego, wspólnego klucza. Ich najnowsze obrazy powstałe w ciągu ostatniego roku łączy przede wszystkim obecność kobiety - bohaterki, obserwatorki, postaci skupiającej uwagę i budującej napięcie całej kompozycji.

To właśnie ten wspólny temat pozwala najlepiej zobaczyć różnicę między malarkami. U Katarzyny Kołtan kobieca twarz staje się nośnikiem emocji i nastroju. U Doroty Popowicz-Majewskiej postać wyrasta z dekoracyjnej, niemal sakralnej przestrzeni, w której kolor, faktura i rytm drobnych elementów mają równie duże znaczenie jak sama figura. 🎨

Wystawa nie opowiada więc jednej historii. Raczej otwiera kilka równoległych ścieżek patrzenia - od ciszy i ograniczonej palety barwnej po intensywność kolorów oraz bogactwo malarskiej powierzchni.

Katarzyna Kołtan buduje portret z ciszy i skupienia

Katarzyna Kołtan sięga po temperę jajeczną, jedną z najstarszych technik malarskich. Nie rekonstruuje jednak dawnego stylu. Traktuje tradycyjne rzemiosło jako punkt wyjścia do tworzenia własnego języka, wymagającego cierpliwości, precyzji i długiego skupienia.

Ta metoda pracy ma dla artystki także wymiar wewnętrzny. Żmudny proces malowania staje się ćwiczeniem pokory i przestrzenią refleksji. W efekcie jej portrety są oszczędne, ale nie chłodne. Sama twarz wystarcza, by zasugerować odmienny stan emocjonalny, napięcie albo nastrój.

Kołtan nie potrzebuje wielu elementów, by zatrzymać wzrok. Jej obrazy działają ciszej - pozwalają przyjrzeć się detalom i sprawdzić, jak wiele może pomieścić pozornie prosta kompozycja. 👁️

Dorota Popowicz-Majewska splata ikonę z secesyjnym blaskiem

Dorota Popowicz-Majewska łączy akryl z częściowym udziałem tempery jajecznej. Dzięki temu tworzy powierzchnie gęste i wyraziste, a jednocześnie subtelnie rozświetlone. Jej malarstwo wyrasta z fascynacji sztuką bizantyńską i mozaiką - jej rytmem, blaskiem oraz strukturą małych elementów układających się w większą całość.

Artystka przetwarza ikonę przez estetykę secesji. Kobieca postać pozostaje centrum kompozycji, ale otacza ją dekoracyjność, zmysłowość i intensywność koloru. Sakralna powaga spotyka się tu z ornamentem, a tradycja z indywidualnym gestem malarskim. ✨

W CK105 można zobaczyć najnowsze realizacje obu artystek i prześledzić, jak ich warsztatowe doświadczenie spotyka się z osobistą wrażliwością. Jedna malarka prowadzi widza ku wyciszeniu, druga buduje świat pełen faktur i barw. Temat pozostaje podobny, lecz sposób opowiadania zmienia się całkowicie.

na podstawie: Centrum Kultury Koszalin.