Biblioteka Koszalin: Spotkanie autorskie z Angeliką Kuźniak, w grudniu w KBP

Koszalińska Biblioteka Publiczna serdecznie zaprasza na spotkanie autorskie z Angeliką Kuźniak biografistką, reporterką. Autorką opowieści biograficzno-reporterskich: Marlene ” (2009), Papusza” (2013), Stryjeńska. Diabli nadali” (2015), współautorka z Eweliną Karpacz-Oboładze Czarnego Anioła. O Ewie Demarczyk” (2014). Promującą swoją najnowszą książkę Soroczka”.

1 grudnia 2021 o godz. 17:00 w sali kinowej KBP, przy placu Polonii 1 w Koszalinie.

Spotkanie poprowadzi Piotr Pawłowski.

Angelika Kuźniak (ur. 1974) trzykrotnie uhonorowana nagrodą Grand Press, nominowana do Nagrody Literackiej NIKE (za Stryjeńską. Diabli nadali), kilkakrotnie nominowana do Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej. Za wywiad z Hertą Müller otrzymała w 2010 roku Nagrodę im. Barbary Łopieńskiej. Za reportaże o powinności artysty, o obowiązku, jaki ma się wobec własnego talentu, wobec świata, wobec Tego, kto nam ten talent podarował” otrzymała nagrodę w kategorii Inspiracja Roku w Ogólnopolskim Konkursie Reportażystów Melchiory 2014.

Misterny, magiczny i literacki reportaż o przychodzeniu, odchodzeniu i życiu

Angelika Kuźniak w poetycki i pełen wrażliwości sposób opisuje spotkanych na swojej drodze ludzi, którzy ze spokojem ducha i godnością oczekują na śmierć.

Ta, która tka.
Ten, który nosi maski.
Ta, która ubiera.

Ludzie starsi, młodsi. Od dawna starannie obmyślają, w czym położą się do trumny, jaka ona będzie, kto przyjdzie ich pożegnać, co dostaną na ostatnią drogę. Wyobrażając sobie własne odchodzenie, tak naprawdę opowiadają o życiu doświadczeniach, które stały się ich udziałem, relacjach z sąsiadami, żywionych uczuciach, przekonaniach i o tym, w co wierzą.

Historie kolejnych bohaterów autorka przeplata fragmentami Pieśni pustonocnych , przywołującymi na myśl obrzędy dziadów.

Z opowieści Kuźniak wyłania się niezwykły obraz tego, jak na przestrzeni lat zmieniał się stosunek do śmierci. Soroczka to poetycki Zapis socjologiczny mądre, naturalistyczne i zarazem metafizyczne uchwycenie tego, co umyka w codziennym zgiełku spraw.

Co tu dużo gadać: człowiek rodzi się na śmierć, a umiera na życie.

Ale ten mój sen to nie była zmora. Ja od samiutkiego początku wiedziałam, że ten sen był dla mnie, w sercu czułam. Nie tylko po wierzchu. Wyobraź sobie pani: śniłam ząb ułamany z krwią, wyplułam na rękę. Pani mówi, straszne. Ano straszne. A szczególnie dla tych, co w sny wierzą. A ja wierzę. Wierzę i już.
Zły znak, pomyślałam. Otwarłam oczy. Trzy razy w okno spoglądałam, żeby ten sen mnie odeszedł. Wstałam. Poszłam do studni nabrać wody, oporządziłam zwierzęta. Byle czymś myśli zająć. Nic nie pomogło. Nie mogłam tego snu z siebie zrzucić. Siedział we mnie jak drzazga. Aż do tamtego ranka.(fragment książki)

Koszalińska Biblioteka Publiczna im. Joachima Lelewela, biblioteka.koszalin.pl/oferta/spotkania-autorskie/spotkanie-autorskie-z-angelika-kuzniak-w-grudniu-w-kbp